Goedemorgen allemaal,
De laatste dag in Oekraïne…. gek hoor.. Na 19 maanden zal morgenvroeg om 5 uur de reis beginnen terug naar Nederland. Samen met de vrouw van onze projectcoördinator ( die in Hongarije moest zijn en gezellig mee rijdt!!) gaan we richting de grens en door naar Boedapest. Waar ik tegen half 11 in de aankomsthal van het vliegveld hoop te staan om op mijn geliefde ouders te wachten!! Met hen zal ik dan nog een dagje deze schitterende stad bekijken. Zondag reizen we door naar Passau, waar we nog even genieten van de Donau en dan maandag met de auto door naar Nederland..
De afgelopen week was een bijzondere maar ook moeilijke week. Zaterdag begon met
een verrassingsavond, die helemaal geslaagd was want ik had niets verwacht
Mijn lieve collega's kwamen mij ophalen terwijl ik dacht dat ik op mijn lieve buurmeisje mocht passen. Ze namen mij geblinddoekt mee in de auto op weg naar een gebouw in de stad. Daar had Eva geregeld dat haar band, wie ik nog zo graag had willen horen, zou gaan optreden!! Echt geweldig!! Samen bidden, zingen en kreeg een mooie bijbeltekst mee!
Zondag voor de laatste keer naar de zigeunerkerk in Mukachevo geweest, ik zal het missen.. De broeders en zusters dag gezegd, kort wat verteld en nog 1 keer genoten van het samen zijn! Ook die middag nog even heerlijk gewandeld in de heuvels en bij de rotsen! Maandag de moeder van Victoria nog bezocht omdat ik een fotocollage voor haar gemaakt had. 's Avonds hadden we een laatste werkbespreking met ons team en gingen we pizza eten met elkaar.
De hele week heb ik van verschillende mensen afscheid genomen, nog een keer naar Kalman en Aranka, naar de mensen waar mijn auto van t ongeluk heeft gestaan enz. Ook kreeg ik de kans om
het sponsorkindje van mijn lieve opa op te zoeken. Dit wilde ik al heel lang maar nu eindelijk afgelopen dinsdag was het zover! 40 min verderop woond Dominika met haar 9 broers en zussen in een armoedige situatie. 4 van haar zussen zijn al getrouwd en hebben ook al kinderen. Dominika is 10 jaar oud en vond het erg leuk om ons te zien. We hebben gepraat, foto's gemaakt, wat levensbehoeften gegeven en samen gebeden. Bijzonder dat ik dit toch nog even voor mijn opa mocht doen!!!
Dinsdag t/m donderdag de laatste dagen in het ziekenhuis gewerkt. Het was moeilijk want ook ons bijzondere meisje Ketrin overleed. Gelukkig heb ik haar dinsdag nog lang vast kunnen houden
en verzorgt. Daarnaast alle andere kinderen veel geknuffeld, drie vo
or het laatst in bad gedaan, lekker spelen, samen zingen en gewoon nog even genieten! Donderdag afscheid van de zusters en dokters genomen en uiteindelijk ook van alle bijzondere kinderen. Toch wel moeilijk, vooral als je ze écht in bed moet gaan leggen. En bij de kinderen waar ik al langer dan een half jaar voor mocht zorgen. Ik mag ze in gebed, bij de Vader brengen.
Het was een hele waardevolle tijd! Herrinneringen en de kinderen die ik niet snel zou vergeten..
Woensdag nog gezellig een high tea gehad en ja verder de laatste dingen geregeld, ingepakt en nu… de laatste dag. Vandaag de auto nog even schoon laten maken, even bakkie doen in stad, nog laatste keer gesprek met moeder van Victoria. Wat erg fijn is dat we er nog even voor haar kunnen zijn en kunnen delen wat we zo intensief hebben meegemaakt samen. En natuurlijk de auto inpakken vandaag. Ook zal ik afscheid moeten nemen van alle lieve Nederlandse vrienden. We hebben zo veel samen beleefd, gedeeld. Samen bijkletsen, werken, eten, dagjes uit, enz. enz. Ik ga ze zeker missen, ook dit was erg bijzonder, gezellig en goed!
En ja dan gaat morgen de reis beginnen…
Daarom nu nog voor de laatste keer vanuit Beregowo, heel veel liefs van Daniëlle.